Zoeken
  • Kris Vesseur

Psychotenstraat


ergens tussen de vrijwel volle

maan en het ochtendgloren

schreef ik de regels

niet een afwezigheid van alle narigheid

maar een aanwezigheid van iets moois

en ergens tussen slapen in schreef hij

dat kleine dingen groots worden en ik

geloofde hem (niet alleen in die contreien)

ik luister (synchroon) ik lees en voor het eerst

lijkt het wel of wij beginnen te (be/her)kennen

en dan komt de nacht (brengt vaak paniek)

bent u soms niet goed bij uw hoofd meneer? en voor

de laatste keer: houd toch je mond malloot

en wie is hier de idioot? de man die zijn huisraad

naar beneden smijt? of de man die hem bedreigt?

een buik vol bloed, maar dat zag ik niet

maar ik voel het in mijn eigen (bellen nu!)

tweemaal is scheepsrecht

zo ben ik ook / zo ben ik niet *

en ik mis het vorig uur

zeg eens iets fijns; zeg eens dat je me

heeeel lief vindt en lief zal zijn voor mij

dan ga ik je geloven (beloofd? beloofd!)

met twee woorden graag

papa help (en weet dat ik je mis)

0900 88 44

* doorhalen wat niet van toepassing is

#gedichten

0 keer bekeken