Zoeken
  • Kris Vesseur

Lijmresten.


En als dan eindelijk de tranen komen

geroerd of ontroerd ben ik bang

is het door de man

wiens ogen te dicht op elkaar staan

of hij met zijn tong in mijn mond

de bassist van die groep hiervoor dan

met zijn verrotte hoofd en verdorven hart

of heb ik hem verward

met iemand anders, iemand van vroeger

één van vierentwintig duivels terug

Lieverd, wees verzekerd en beeld mij

af zoals je wilt; wees niet bang

want ik ben er nog wel even

wanneer je slaat met een weergaloos elan

en het alles is onzeker en het

eeuwig duurt zo godvergeten lang

En als dan eindelijk de tranen komen

besef ik wat ik hier in handen heb

een groot niets, feitelijk, een leegte

waarin alles open ligt; de toekomst,

mijn hart, mijn huid, mijn ziel

en zaligheid

en wees toch zuinig op me

alsjeblieft

want ook ik ben vaak

verpulverd en de

resten

rijmen niet

#gedichten

0 keer bekeken