Zoeken
  • Kris Vesseur

Heikel punt.

Voeten in de aarde doch

net niet diep genoeg het diepgewortelde te ontwortelen Goed volk, zei hij en ik voel dan het mes weer steken rafelige randen van dat wat ooit was en wat er overblijft in hier/nu Resten en residu met name in het lijf (want: verklaar dat bloed maar eens)  van wat God voor mij in petto had met zijn discipelen van straf verpakt in de woorden van “wij zullen voor je bidden, kind"  Maar het kind in mij plus het kindje in mij gestorven aan een dood van duizend zonden weggetikt en weggecijferd voor de mooiste hemelpoort Maar niet hij, och nee, och nee goed volk, zei hij eer hij de wapens trok en ik verlangde naar de zuiverste rechtvaardigheid verleden daargelaten althans dat dacht ik dan en dan zijn er altijd nog de woorden en het gebrek daaraan was dit het dan? het lijstje van die rare koffie

moest ik dat nu echt ervaren

een tikkeltje bezeten, loerend 

in de achteruitkijkspiegel?

Het antwoord lijkt 

angstvallig veel 

op een 

volmondig

ja

55 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

De vistrip.

Wulps en weelderig zoals mijn krullenbol vind ik je hele hebben en houwen verstrengeld in mijn fuik Ik zette toch geen net uit? - het gebeurde gewoon - ludiek zijn je weerhaken voloptueus en zachta

De beta-man.

Grappend over de man met alfa-allures, die terugkeert van de APK omdat hij graag op dingen slaat, schenk ik je ondertussen gezondheid in een kopje Geinig is het, ergens, dat je hier weer bent Als vi

Eng Ding.

Ik heb een gedeelde tuin. Momenteel deel ik deze met 1 muis en 1 grote kruisspin. De muis heet Frits en werkt als consultant bij een reclamebureau. Ik heb laatst z'n voortuin gesnoeid want daar heeft